درگیری قلب در بیماری تالاسمی - قسمت پایانی
پیشگیری
1- کنترل میزان آهن سرم: سطح فریتین سرم کمتر 1000مطلوب است که با مصرف مرتب با دوز مناسب آهن زداها (شلاتورها) مثل دسفرال یا دیفری پرون L1، دفرازیروکس و رعایت موارد غذایی امکان پذیر است.
2- کنترل کم خونی: هموگلوبین مطلوب جهت انجام فعالیتهای بدنی شدید ، 12-11 است. اما به علت خطر افزایش شدید رسوب آهن معمولا در حد 10-9 حفظ می شود که باعث محدودیت فعالیتهای ورزشی سنگین و رقابتی شدید در بیمار می شود.
3- کنترل خونهای تزریقی از جهت آلودگی های ویروسی
درمان
1- کنترل و کاهش هر چه سریع تر و بیشتر آهن سرم با افزایش مصرف دسفرال به صورت زیر جلدی یا وریدی، و به خصوص مصرف دیفری پرون (L1)
2- کنترل میزان مناسب هموگلوبین خون که در بعضی از موارد به علت وجود نارسائی قلبی نیاز به تزریق حجم کمتر خون در دفعات متعدد با فاصله های زمانی کمتر دارد.
3- مصرف داروهای افزایش دهنده قدرت انقباضی قلب (دیگوکسین،کپتوپریل،انالاپریل) داروهای مدرجهت کاهش ورم (فورزماید،اسپیرونولاکتون) و یا داروهای کنترل کننده ضربان قلب (پروپرانول،آمیودارون)
4- بستری کردن بیماران جهت مصرف داروهای وریدی در زمانی که علائم بیمار شدید بوده و یا به داروهای خوراکی جواب نمی دهد.
سیر بیماری و پیش آگهی
1- در صورت انجام غربالگری مناسب ، با تشخیص زودرس درگیری قلبی ، در اکثر موارد با کنترل آهن سرم و کم خونی همراه یا بدون مصرف داروهای قلبی ، بیماری قابل کنترل و برگشت بوده و در اغلب بیماران در صورت مصرف دارو ، پس از مدتی قطع می شوند.
2- در افرادی که به علت عدم همکاری در غربالگری ، در زمان مراجعه مبتلا به عوارض قلبی خفیف یا متوسط هستند با کنترل آهن سرم و کم خونی و مصرف داروهای تجویز شده ، احتمال کنترل و یا حتی برگشت بیماری وجود دارد که نیازمند مدت زمان بیشتر و همکاری کامل بیمار در امر درمان است.
3- در بیمارانی که با نارسائی شدید قلبی و یا سنکوپ مراجعه می کنند، در اکثر موارد نیاز به بستری شدن در بیمارستان وجود داشته و کنترل بیماری بسیار مشکل می باشد.
1- کنترل میزان آهن سرم: سطح فریتین سرم کمتر 1000مطلوب است که با مصرف مرتب با دوز مناسب آهن زداها (شلاتورها) مثل دسفرال یا دیفری پرون L1، دفرازیروکس و رعایت موارد غذایی امکان پذیر است.
2- کنترل کم خونی: هموگلوبین مطلوب جهت انجام فعالیتهای بدنی شدید ، 12-11 است. اما به علت خطر افزایش شدید رسوب آهن معمولا در حد 10-9 حفظ می شود که باعث محدودیت فعالیتهای ورزشی سنگین و رقابتی شدید در بیمار می شود.
3- کنترل خونهای تزریقی از جهت آلودگی های ویروسی
درمان
1- کنترل و کاهش هر چه سریع تر و بیشتر آهن سرم با افزایش مصرف دسفرال به صورت زیر جلدی یا وریدی، و به خصوص مصرف دیفری پرون (L1)
2- کنترل میزان مناسب هموگلوبین خون که در بعضی از موارد به علت وجود نارسائی قلبی نیاز به تزریق حجم کمتر خون در دفعات متعدد با فاصله های زمانی کمتر دارد.
3- مصرف داروهای افزایش دهنده قدرت انقباضی قلب (دیگوکسین،کپتوپریل،انالاپریل) داروهای مدرجهت کاهش ورم (فورزماید،اسپیرونولاکتون) و یا داروهای کنترل کننده ضربان قلب (پروپرانول،آمیودارون)
4- بستری کردن بیماران جهت مصرف داروهای وریدی در زمانی که علائم بیمار شدید بوده و یا به داروهای خوراکی جواب نمی دهد.
سیر بیماری و پیش آگهی
1- در صورت انجام غربالگری مناسب ، با تشخیص زودرس درگیری قلبی ، در اکثر موارد با کنترل آهن سرم و کم خونی همراه یا بدون مصرف داروهای قلبی ، بیماری قابل کنترل و برگشت بوده و در اغلب بیماران در صورت مصرف دارو ، پس از مدتی قطع می شوند.
2- در افرادی که به علت عدم همکاری در غربالگری ، در زمان مراجعه مبتلا به عوارض قلبی خفیف یا متوسط هستند با کنترل آهن سرم و کم خونی و مصرف داروهای تجویز شده ، احتمال کنترل و یا حتی برگشت بیماری وجود دارد که نیازمند مدت زمان بیشتر و همکاری کامل بیمار در امر درمان است.
3- در بیمارانی که با نارسائی شدید قلبی و یا سنکوپ مراجعه می کنند، در اکثر موارد نیاز به بستری شدن در بیمارستان وجود داشته و کنترل بیماری بسیار مشکل می باشد.
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم آذر ۱۳۹۰ ساعت 22:2 توسط گلبول قرمز
|